Je ziet het vaak eerder bij een ander 

Een hand die steun zoekt aan de tafelrand. Iemand die moed lijkt te verzamelen voor het opstaan. Een houding die langzaam verandert. Soms wissel je een blik van herkenning uit, met een glimlach of een zucht. Bij een ander valt het nou eenmaal eerder op dan bij jezelf.  

Dat merkten ook Rianne en haar man Gideon. ‘Hij miste de afstap op het terras en daar ging hij,’ vertelt ze. ‘Een gebroken enkel, hersenschudding en een flinke deuk in het zelfvertrouwen. Hij was altijd veel buiten, erg actief, klussen en tuinieren. Als partner zie je wel dat sommige dingen minder soepel gaan, maar wanneer is het moment om er echt iets aan te doen?’

Het was zijn vrouw die het al een tijdje opmerkte. ‘Waarom blijf je eigenwijs doorrommelen en je vasthouden aan de meubels?’ Na de val volgde tijdelijk een huurrollator. ‘Ik moet toegeven: achteraf was dat een opluchting, omdat Gideon merkte dat hij daardoor veel meer zelf kon doen.’ Toch bleef hij twijfelen of hij wel “aan de rollator” wilde. Een gevoel dat meer mensen herkennen. 

Gideon vertelt: ‘Ik riep steeds dat ik me wel redde. Naar mijn vrouw, maar eigenlijk ook naar mezelf. Vanbinnen voel je je niet oud. En dan voelt zo’n hulpmiddel ineens als een groot besluit.’ Samen gingen ze naar Medipoint, gewoon om te kijken. Geen verplichting, geen keuze vooraf. ‘Dat maakte het verschil,’ zegt Gideon. ‘Het ging niet over wat niet meer kon, maar over hoe ik mijn dagen wilde invullen. Naar de bouwmarkt, een rondje lopen, even biljarten bij de soos.’ Gideon concludeert nu met een glimlach: ‘Achteraf gezien kan ik met mijn rollator net zo makkelijk de deur uit en dat zónder discussie. Het is eigenlijk best een handige wagen.’ 

Bij Medipoint hoort adviseur Hannah dit vaker. ‘Mensen zien de tekenen vaak eerder bij een ander. Het voorzichtiger opstaan, een korter rondje wandelen, het afhaken bij dingen die altijd vanzelf gingen. Vaak is het een kind of mantelzorger die iemand meeneemt naar een van onze winkels of adviesdagen. We bespreken dan samen: wat past bij iemands leven nu? Soms is dat een rollator, soms een aangepaste fiets of een scootmobiel. Als ik hoor dat iemand weer makkelijker meegaat, of vaker naar buiten durft, dan ben ik heel blij dat ik daar een steentje aan heb bijgedragen.’