''Ik voelde de wind weer om mijn oren''
Van fanatiek hardloper naar rolstoelgebruiker. Voor Ank veranderde haar leven ingrijpend toen ze ziek werd. Maar haar behoefte om eropuit te gaan, anderen te ontmoeten en actief te blijven, verdween niet. Met haar rolstoelen kreeg ze een belangrijk stuk vrijheid terug. “Je leven wordt zoveel rijker en je kunt weer zoveel zelf.”
Van hardlopen naar revalideren
Ank is 71 jaar, heeft een partner, twee kinderen, een schoondochter en een kleinzoon. “Ik zeg altijd: in mijn vorige leven was ik fysiotherapeut.” Naast haar werk was hardlopen haar grote hobby. Vier tot vijf keer per week stond ze op de atletiekbaan en ze deed regelmatig mee aan wedstrijden. Totdat ze tijdens het lopen merkte dat er iets niet klopte. “Het voelde alsof mijn sok dubbel onder mijn voet zat. Daarna begonnen mijn voeten te tintelen en dat tintelen ging steeds hoger.” Later raakte Ank aan haar rechterzijde gedeeltelijk verlamd. Uiteindelijk kreeg ze de diagnose MS. Er volgde een periode van revalidatie en haar actieve leven zag er ineens heel anders uit.
Opnieuw iets om handen
Eenmaal thuis viel het Ank zwaar. “Iedereen was werken, de kinderen waren naar school en ik had niks meer om handen.” Haar zoon wees haar op het Gipsproject. Daarbij bezoeken mensen basisscholen om kinderen te laten ervaren hoe het is om bijvoorbeeld een rolstoel te gebruiken. Voor Ank betekende het project veel meer dan alleen een nieuwe activiteit. “Ik kreeg weer structuur en weer zin in nieuwe projecten.”
Ook ging ze zich inzetten voor de toegankelijkheid van Heerlen. Samen met de gemeente en andere mensen met een beperking bracht ze de toegankelijkheid van de stad in kaart en hielp ze die te verbeteren. Daarnaast zet ze zich in voor het initiatief ‘Mensen achter de Patiënt’.
Makkelijker bewegen in huis
Omdat lopen moeilijker werd, is Ank thuis een handbewogen rolstoel gaan gebruiken. Via de ergotherapeut en Medipoint kreeg ze een lichte Quickie-rolstoel. “Die is heel licht en makkelijk draaibaar. Ik kan echt makkelijk van de keuken naar de kamer op en neer. Daar ben ik heel blij mee.” Maar Ank wilde ook buitenshuis zelfstandig blijven. Omdat ze met de handbewogen rolstoel te weinig kracht had om hellingen op te komen, volgde een elektrische rolstoel.
Lees verder onder de afbeeldingen
“Ik kon weer zelf van A naar B”
De eerste proefrit met haar elektrische rolstoel staat Ank nog helder bij. “Ik heb echt gehuild. Ik voelde de wind weer om mijn oren. Ik voel dat emotionele gevoel nog opkomen, dat ik weer zelf van A naar B kon. Dat vond ik zo geweldig.” De rolstoel bracht haar letterlijk verder. Ze kan naar de stad, boodschappen doen en met haar partner op vakantie of een dagje weg. Maar minstens zo belangrijk: Ank durft haar hulpmiddel zichtbaar te gebruiken. “Toen ik die rolstoel kreeg, ben ik meteen hier in de straat een rondje gaan rijden. Zo van: kijk, ik zit voortaan in een rolstoel.”
Hoe een hulpmiddel je wereld groter kan maken
Ank ziet dat sommige mensen de stap naar een rolstoel lastig vinden. Ze zijn bang voor wat anderen ervan vinden of willen het gebruik van een hulpmiddel zo lang mogelijk uitstellen. Haar advies is duidelijk: “Probeer het en doe het. Want je leven wordt zoveel rijker en je kunt weer zoveel zelf.”
En dat geldt volgens Ank niet alleen voor een rolstoel. “Ook voor een rollator, een looprekje of wat dan ook. Als het veiliger en beter gaat: gebruik het.” Voor Ank betekent haar rolstoel niet dat haar wereld kleiner werd. Juist het tegenovergestelde: hij helpt haar om zelfstandig te blijven en haar leven te blijven leiden.